Zie ik er niet oud-en-wijs uit? Vandaag sta ik stil bij mijn geboorte, op de kop af 37 jaar geleden in Hoogeveen. Wat is de tijd voorbijgevlogen! Vanmorgen vroeg een aardig iemand (die dacht dat ik een jaar of 32 was) of ik weer 20 zou willen zijn. Mijn antwoord: "Lichamelijk absoluut, maar alle levens- en werkervaring die ik nu heb, wil ik nooit meer kwijt!"
En ja, ik weet het… het is nog steeds oorverdovend stil op deze log. Echt, iedere dag neem ik me voor om een stukkie te schrijven, maar iedere dag gaat de tijd weer met me op de loop. Wat mxc3xb3et een mens toch ook verschrikkelijk veel. Of is het in mijn geval misschien ook of vooral: Wat wxc3xadl een mens toch ook verschrikkelijk veel…
26 juli 2006 at 14:39
Wat is dat toch met schrijfsters die overal uitroeptekens achterzetten! Zie je ook altijd in buurtkrantjes! Dat er voor de kinderen koek was! En alles reuzegezellig! Volgend jaar weer!
Zou het erfelijk zijn via de vrouwelijke lijn? [!!]
26 juli 2006 at 15:05
Overal uitroeptekens?! In totaal slechts TWEE uitroeptekens in bovenstaand stukje! Maar ik wil er best meer plaatsen hoor!
Want wat is dat toch met sommige mensen dat ze zeuren over niets?! Weten ze niet dat een uitroepteken iets toevoegt aan de betekenis van een zin?! Namelijk dat de schrijver ergens de nadruk op wil leggen! Er extra betekenis aan wil geven! En duidelijk wil maken dat de lezer goed leest en onthoudt wat er staat!
En ja, ik schrijf inderdaad ook voor de dorpskrant! Met veel plezier!